Bolesne miesiączkowanie – czy wiesz, że to sygnał alarmowy…

Bolesne miesiączkowanie ( dysmenorrhoea )- rozumiemy jako dyskomfort, który pogarsza w różnym stopniu jakość życia w czasie cyklicznych krwawień miesiączkowych ( miesiączka, menses ). Jest on jedynie objawem choroby a nie chorobą samą w sobie.

Niestety ból narządu rodnego jest lekceważony nie tylko przez Kobiety, ale nierzadko także przez lekarzy.

Tymczasem…

… ból jest sygnałem, który informuje nas, że działają czynniki ( biologiczne, fizyczne, chemiczne, psychiczne ) uszkadzające lub grożące uszkodzeniem tkanki lub narządu.

Dysmenorrhoea to jedynie objaw, którego w żadnym wypadku nie można ignorować, ponieważ może być wczesnym objawem choroby a nawet kilku chorób współistniejących ze sobą nierzadko o ciężkim: ostrym, przewlekłym lub przewlekłym nawrotowym przebiegu. Mogą one w konsekwencji doprowadzić do ograniczenia płodności z jej utratą włącznie.

Wczesne znalezienie przyczyn bolesnego miesiączkowania ma szczególne znaczenie dla Kobiety współczesnych, ponieważ odraczają one macierzyństwo nierzadko poza granicę…

30-go roku życia, u większości z Was to 4-5 lat po szczycie płodności.

Podstawowym obowiązkiem każdego położnika i ginekologa staje się więc wspomaganie zdrowia intymnego dla zachowanie zdrowia prokreacyjnego. Jest to możliwe wyłącznie poprzez wdrożenie postępowania terapeutycznego niezwłocznie po ustaleniu przyczyn bolesnego miesiączkowania i wyłącznie w zgodzie z nim.


O czym każdy wiedzieć powinien …

Ze względu na czas, w którym pojawiły się dolegliwości bólowe wyróżniamy pierwotne bolesne miesiączkowanie i wtórne bolesne miesiączkowanie.

Ze względu na przyczynę ( etiologię ) wyróżniamy bolesne miesiączkowanie o znanej etiologii oraz bolesne miesiączkowanie o nieznanej etiologii ( idiopatyczne ).

Pierwotne bolesne miesiączkowanie pojawia się kilka miesięcy po pierwszej miesiączce, przy okazji pojawienia się cykli owulacyjnych. Tak tłumaczymy pierwotne bolesne miesiączkowanie o nieznanej etiologiinieznanej przyczynie ( idiopatyczne ). Wówczas badanie ginekologiczne ( badanie przedmiotowe ) oraz badania dodatkowe ( USG, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, badania laboratoryjne ) nie wskazują na nieprawidłowości.

W rzadkich przypadkach możemy mieć do czynienia z pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem o znanej etiologii, przyczynie np. z powodu wad wrodzonych narządu rodnego ). Przykładem może być pierwotne bolesne miesiączkowanie z powodu złożonych wad trzonu macicy. Wówczas badania podmiotowe, przedmiotowe oraz badania dodatkowe wskazują na przyczynę bolesnego miesiączkowania. Po ustaleniu rozpoznania możliwe jest leczenie przyczynowe – w tym wypadku chirurgiczne. Wyczekiwanie oraz leczenie objawowe ( leki przeciwbólowe, hormonalne ) jest błędem i może prowadzić do powikłań.

Przed rozpoznaniem pierwotnego bolesnego miesiączkowania o nieznanej etiologii ( idiopatycznego ) ZAWSZE należy wykluczyć:

1 – wady rozwojowe narządu rodnego (wady wrodzone, pochwy, macicy, układu moczowego)

2 – guzy przydatków (łagodne i złośliwe)

3 – wczesną postać endometriozy, adenomiozy

4 – zaplenia szczególnie w przypadku przebytych wcześniej chorób zapalnych narządów sąsiednich (pęcherz moczowy, wyrostek robaczkowy, jelita etc.)

5 – zmiany patologiczne błony śluzowej macicy (zaburzenia złuszczania, polipy, przerosty)

6 – zbyt obfite krwawienia miesiączkowe (zaburzenia hormonalne)

W przypadku gdy nie możemy ustalić przyczyny przyjmujemy, że odpowiada za nie wzmożone wydzielanie prostaglandyn. Prostaglandyny naturalnie wydziela błona śluzowa macicy w celu wywołania skurczów mięśnia macicy. Skurcze macicy ułatwiają opróżnianie macicy z krwi miesiączkowej.

Dopiero wówczas w przypadku gdy nie znajdujemy przyczyn bolesnych miesiączek, możemy zastosować leczenie objawowe jednak wciąż poszukując przyczyn. Po ich ustaleniu niezwłocznie wprowadzamy leczenie przyczynowe.

Uwaga na pułapki…

Wtórne bolesne miesiączkowanie rozpoznajemy u kobiet, które wcześniej nie odczuwały dolegliwości, których miesiączki nie były bolesne.

W diagnostyce różnicowej uwzględniamy:

1 – stany zapalne ( sromu, pochwy, szyjki macicy, macicy, przydatków, aparatu więzadłowego macicy i miednicy mniejszej )

2 – endometriozę, adenomiozę, endometriozę miednicy mniejszej i narządów odległych,

3 – guzy przydatków (łagodne, złośliwe)

4 – guzy macicy (łagodne, złośliwe)

5 – choroby błony śluzowej macicy (zapalenia, polipy, przerosty, zaburzenia złuszczania, nowotwory)

6 – choroby narządów sąsiednich (przebyte i obecne choroby innych narządów miednicy mniejszej, jelit np. zespół jelita drażliwego)

7 – przyczyny związane z przebytymi porodami, stosowanymi metodami antykoncepcyjnymi, zabiegami etc.

8 – nierozpoznane wcześniej wady rozwojowe narządu rodnego (wady wrodzone)

9 – późne następstwapowikłania nierozpoznanych dotychczas powyższych przyczyn.

Badanie ginekologiczne ( badanie przedmiotowe ) oraz badania dodatkowe ( USG, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, badania laboratoryjne ) w większości przypadków wskazują na istotne nieprawidłowości w budowie narządu rodnego. Możliwe jest więc ustalenie przyczyny czyli mamy do czynienia z wtórnym bolesnym miesiączkowaniem o znanej etiologii.

W większości przypadków etiologia (przyczyna) jest możliwa do ustalenia. Wdrażamy wówczas leczenie przyczynowe.

W rzadkich przypadkach gdy nie możemy ustalić przyczyny mamy do czynienia z wtórnym bolesnym miesiączkowaniem idiopatycznym czyli o nieznanej etiologii. Wówczas postępujemy jak w pierwotnym bolesnym miesiączkowaniu idipatycznym – wdrażamy leczenie objawowe i stale poszukujemy przyczyny.

Uwaga na pułapki…

Pułapka diagnostyczna we wtórnym bolesnym miesiączkowaniu: najczęściej wywołane jest przez kilka współistniejących ze sobą przyczyn. W początkowym okresie ( kilka miesięcy, klika lat ) zmiany w narządzie rodnym mogą także być subtelne i mogą pozostawać poza czułością dostępnych badań ( np: endometrioza, przewlekłe stany zapalne, etc. )

Zasady, które nas obowiązują : 

Zawsze i za wszelką cenę staramy się ustalić przyczynę i wdrożyć leczenie przyczynowe.

Leczenie objawowe jest dopuszczalne wyłącznie do czasu ustalenia przyczyny.

Jeżeli po ustaleniu przyczyny wdrożyliśmy leczenie przyczynowe stale musimy obserwować postępy w leczeniu. W przypadku gdy poprawa nie jest całkowita lub dolegliwości wracają okresowo wciąż poszukujemy przyczyny.


  1. Dolegliwości bólowe utrzymujące się po 6 miesiącach stosowania terapii z użyciem antykoncepcji hormonalnej.
  2. Dolegliwości bólowe pojawiają się po raz pierwszy w czasie terapii z użyciem antykoncepcji hormonalnej.

W takim przypadku obowiązkiem jest wdrożenie diagnostyki różnicowej w celu ustalenia przyczyny i jak najszybsze zastosowanie leczenia przyczynowego.

Na koniec…


Autor: lek. med. Adam Bartlewicz, Ginekolog-Położnik

1
0
Opus 4 Vitae
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.